Singelbewoonster Bernadett Heintz heeft geen introductie nodig. We kennen haar uit een eerder interview in deze Nieuwsbrief en als trouwe bezoeker van borrels en deelnemer aan Singeldorpactiviteiten. Zo weten we dat ze van kunst houdt en dat ze zelf schildert. Het zijn onderwerpen uit de buurt die haar inspireren, vooral de beelden en monumenten aan de Singels. In haar kamer in het Rikkers Lubbershuis is dat goed te zien. Aan de muur hangt een schilderij van het Werkmanmonument in felle kleuren en daarnaast een ander kleurrijk doek waarop het veulen voor de Jozefkerk van zijn sokkel is gestapt en door zijn moeder wordt meegenomen. Een derde, al even kleurig werk, de ‘Fietsles’, heeft ze geschonken aan Atze van Wieren, maker van het gelijknamige gedicht.

Aan deze reeks is nu een portret toegevoegd van Robbie en Ottje, twee bekende teckels. De basis was een foto waar ze naast elkaar op een stoel naar buiten zitten te kijken, nieuwsgierig en alert, zoals ze graag doen.

In haar kamer bekijken we het werk en ze vertelt: ‘Deze twee hondjes zijn echte Singeldorpers, ze horen bij het beeld van de singels. Met beide heb ik een band. Ze hebben allebei iets adellijks, daarom kijken ze op het schilderij vanuit een wat hogere positie uit over de singels. De titel wordt waarschijnlijk ‘Uitzicht’. De hondjes hebben overigens ieder een heel eigen karakter. Robbie zie je lopen als een heer aan de Singels en Ottje hoor je al van verre aankomen.’

Ze heeft met veel plezier aan het schilderij gewerkt. ‘Ze passen bij mijn stijl van schilderen. Deze hondjes hebben zulke mooie lijnen, het zouden ook figuren kunnen zijn uit een tekenfilm met de titel ‘Op avontuur aan de singels’. Die sfeer heb ik geprobeerd weer te geven.’ Over de kleuren heeft ze lang nagedacht want kleuren, felle kleuren, zijn haar handelsmerk. Bij de eigenaars informeerde ze naar de kleur waarmee zij hun teckel associeerden. Zo kwam ze tot haar keuze voor een warme tint oranje voor Robbie om hem een ‘gloed’ te laten uitstralen en een bijzondere kleur paars voor Ottje, een purpertint zoals in de Griekse cultuur voor koningen werd gebruikt. De boekenkast op de achtergrond heeft ze geen kleur meer gegeven om de lijnen van de hondjes beter te laten uitkomen. Het is allemaal doordacht; Bernadett schildert nooit ‘zomaar’ maar steeds vanuit een hoofd vol beelden, lagen en symbolen die in betekenisvolle kleuren worden uitgedrukt.

Wat zijn haar verdere schilderplannen? De teckels waren een tussendoortje. Ze gaat nu verder met haar serie beelden aan de Singels. Na de Fietsles, het Veulen en het Werkmanmonument wacht de inmiddels bekende Jongeling aan het Emmaplein waarvoor ze al mooie ideeën heeft. Daarna zijn er nog de Haan en de Jongen met geitje van de Ubbo Emmiussingel. We blijven het graag volgen!

Erica van Boven