Interview Everhard Huizing en Charlotte Pennink

Hoe zijn jullie hier aan de singel komen wonen ?

Ev. Nou, we woonden voorheen aan de Hofstede de Grootkade, in een behoorlijk fors huis. De kinderen waren al lang het huis uit, dus daar zaten we met z’n tweeën: in een te groot huis, met vier verdiepingen, honderd jaar oud en dus onderhoudsgevoelig.  We hebben nog gekeken hoe we een en ander leeftijdsbestendig konden ombouwen, maar inmiddels was ik toch ook op zoek gegaan naar een appartement, liefst in de binnenstad. Hetzij huur, hetzij koop. Nou, huur bleek werkelijk krankjorum duur te zijn. En te koop was er destijds niets wat ons ook maar enigszins aantrekkelijk leek.

Ch. Dat is nu zo’n vier of vijf jaar geleden. Daar komt bij dat we de helft van het jaar in Frankrijk wonen. Via Funda kwamen we op dit appartement aan de Ubbo Emmiussingel. Everhard zag het aanvankelijk niet zitten: hij vond het te klein en miste logeermogelijkheid. Tot een vriendin ons er op wees dat we toch niet goed gekeken hadden: in de tuin bleek zich nog een compleet gastenverblijf te vinden, met een slaapkamer, toilet, wastafel en nog een kleine zitkamer. Waardoor het toch redelijk bescheiden appartement wel degelijk geschikt was om logees, kinderen en kleinkinderen onder te brengen. Dus toen waren we meteen om.

Kennen jullie de geschiedenis van dit complex ?

Nee, eigenlijk alleen dat het in 1953 gebouwd is. Waarschijnlijk op de plek waar aan het einde van de oorlog door de geallieerden flink wat huizen in puin zijn geschoten.

Wanneer zijn jullie komen wonen ?

In april dit jaar zijn wij hierheen verhuisd.

En hoe bevalt het wonen hier ?

Ch. Ik vind het heerlijk hier. De lichtinval is prachtig. En de hele dag komen er mensen langs, een soort constante pantoffelparade. Het is heel divers wat je hier allemaal langs ziet lopen, vooral van en naar het station. En vrijdagavond is het hier “rolkoffertjesavond”.

Ev. De nabijheid van het station vind ik sowieso geweldig, maar ook dat we zo dicht bij het centrum zitten, met al die eettentjes. Ik woon al decennia in Groningen, maar gek genoeg hebben we pas onlangs de WEEVA ontdekt: supergezellig, prima eten, fijne bediening. Het heeft een beetje de sfeer van een ouderwetse Parijse bistro. Ik zei al tegen Charlotte: Dit wordt ons huisrestaurant. We hebben er inmiddels al diverse keren gegeten.

Ch. En ik ben ook nog eens dicht bij mijn werk. Ik hoef alleen maar de Rijksstraatweg af te fietsen. Soms neem ik de bus.

En waren jullie ook al op de hoogte van “het singeldorp” ?

Jazeker, via onze buren aan de Hofstede de Grootkade, die ons al eens hadden gewezen op het kerstconcert.

Hebben jullie ook bepaalde intenties of ideeën over “het singeldorp” ?

Tsja … aan de kade hadden we een leuk app-groepje van buren, met wie we regelmatig samen een etentje hadden, nu eens bij de een thuis en dan weer bij de ander. Maar voor zoiets lijkt het singeldorp me te groot.  Hoewel ik heb begrepen dat er in kleinere groepen met elkaar wel wordt gegeten in de WEEVA, na de maandelijkse borrel.

Op die borrel ben ik onlangs geweest. Ik kwam daar en kende uiteraard niemand. Dus ben ik maar lukraak op een paar mensen afgelopen. ‘Hallo, ik ben de nieuweling, ik heet Everhard Huizing en ik woon op de Ubbo Emmiussingel. En zo kwam ik in gesprek met diverse mensen.

Hebben jullie zelf nog bepaalde ideeën over wat te doen met de buurt ?

Ch. Nou, we zagen onlangs mensen met een grijpstok lopen. Daar willen wij ook graag aan meedoen.

Ev. Ik ben ook een schaker. Dus ik zou wel graag met mensen uit de buurt willen schaken. Misschien iets voor een oproep in de nieuwsbrief?

Tot slot. Wat is of was jullie professie?

Ev. Wij zijn “boekenmensen”. We werken/werkten allebei in de literaire wereld. Ik was ooit literair recensent bij het Dagblad van het Noorden en uitgever bij Noordhoff Uitgevers.

Ch. Ik heb ook bij diverse uitgeverijen gewerkt. En momenteel ben ik bedrijfsleider bij boekhandel Boomker in Haren.

Leo Veehof